عشق در لحظه اي پديد مي آيد ،

دوست داشتن در امتداد زمان ،

 اين اساسي ترين تفاوت ميان عشق و دوست داشتن است

این هفته به جاده هراز رفتیم. در ۶۰ کیلومتری آمل از یک انحرافی به سمت چپ و روستای لهاش

رفتیم و از آن به بعد به منطقه ییلاقی "الیمستان" رفتیم.

بعد از رسیدن و پیاده کردن لوازم در حسینیه الیمستان برای دیدن مناظر اطراف به راه افتادیم.

نمایی از قله دماوند (شمال - شرقی) با چشم اندازی زیبا آدم را محو خود می کرد.

فردا صبح برای صعود به قله الیمستان حدودا ۲۸۰۰ متر براه افتادیم . عکسهای زیر از مسیر عبور ما است

در راه مه غلیظی بود و بروی صورت و موهایمان نشست ...

به ارتفاعات که رسیدیم مناظر زیباتر شده بودند و ابرها زیر پاهایمان قرار گرفتند.

نرسیده به قله جای دوتا شهاب سنگ دیده می شد که داستانی زیبا از طرف بومی های منطقه در مورد آن شنیده میشد: "این گودالها جای زانو های رستم است که در آنجا زانو زده و از آب دریا نوشیده است"

این هم عکس قله الیمستان است که گروه در حال صعود است....

ای صمیمی ای دوست

گاه و بیگاه لب پنجره خاطراتم می آیی

ای قدیم ای خوب

تو مرا یاد کنی یا نکنی

من ز یاد تو نمیکاهم

می دانم نیما بیشتر از اینها به گردن ما و ایران حق دارد - امیدوارم نیما و دوستان من رو ببخشند

به خاطر این خلاصه نویسی من